Hoe verloopt een behandeling
Eerst wordt er een vraaggesprek uitgevoerd met de ouders waarbij alle aspecten uit de voorgeschiedenis van de baby aan bod komen: vb. zwangerschap, verloop van geboorte, wat valt op in de eerste levensdagen of weken. Daarnaast biedt observatie van het kind ook heel wat belangrijke informatie.
Vervolgens doet de osteopaat een onderzoek waarbij hij de verschillende strucrturen zoals het bekken, het middenrif, de buik, de nek en rug, de schedelbeenderen en de perifere gewrichten heel zachtjes gepalpeerd en bewogen worden.
De osteopatische behandeling bestaat uit een hele waaier van zachte technieken. Er wordt nooit “gekraakt” zoals sommige ouders verkeerdelijk vrezen. De behandeling gebeurt via zachte bewegingen, rekkingen. In een behandeling ziet de osteopaat duidelijk wat de baby leuk vindt (rustig worden, in slaap vallen) en wat hem irriteert (onrustig worden, wenen).
De aanpak van de osteopaat blijft altijd holistisch, de mens wordt als geheel gezien. Zo wordt er niet enkel gewerkt op de regio van de klachten, maar op alle structuren die met het probleem te maken hebben. Vaak zien we dat de oorsprong van het probleem ver buiten de regio van de optredende symptomen ligt.
Het is duidelijk dat vroegtijdig osteopatisch behandelen vluggere en in sommige gevallen betere resultaten kan geven. Dit gaat in elk geval op voor bijvoorbeeld asymmetrie van het hoofdje. Maar dit wil niet zeggen dat het behandelen van een asymmetrisch hoofdje op iets latere leeftijd geen nut meer heeft. Naast de visuele vorm van het hoofdje is het vooral belangrijk de functionaliteit in zijn normale patroon te herstellen.
Daarom is het belangrijk dat de communicatie met de ouders duidelijk is en dat de osteopaat door zijn onderzoek bepaalt of hij de klachten (mede) kan behandelen. Een osteopaat is geen kinderarts en moet dan ook zijn eigen beperkingen kennen. Een samenwerking met verschillende disciplines (zoals bv. met de kinderarts, huisarts, psychmotorisch therapeut, logopedist, enz.) kan dan ook aangewezen en verrijkend zijn.
De osteopatische behandeling heeft als doel de baby zo snel mogelijk in zijn optimale conditie te brengen, om hem de mogelijkheid te bieden zijn zelfregulerend, zelfgenezend vermogen te benutten zodat hij in zijn verdere ontwikkeling zijn problemen zelf kan overwinnen. De uitdrukking “het zal er wel uitgroeien” is daarom nog niet zo gek bedacht. Alleen is er soms een beetje externe hulp nodig, een impuls om de natuur een handje toe te steken.
Het aantal behandelingen en de frequentie van behandelen hangen af van de problematiek bij je baby. Meestal volstaan tussen de 2 en 10 behandelingen om tot de gewenste resultaten te komen. Deze behandelingen worden niet snel na elkaar uitgevoerd. Men moet het zelfhelend mechanisme van de baby wat tijd gunnen. De eerste behandelingen zullen wekelijks verlopen, later kunnen we langere intervallen hanteren.